ثبت وب سایت          تبلیغات          RSS          درباره ما          تماس با ما
امروز یکشنبه، ۷ خرداد ۱۳۹۶
فرصت نگار,آگهی استخدام دولتی و خصوصی
جم پو,خرید جم کلش اف کلنز ارزان,خرید جم کلش رویال ارزان

خانواده کپورماهیان (Cyprinidae)

یکی از مهمترین خانواده‌های ماهیان آب شیرین است. این خانواده بزرگترین خانواده ماهی‌ها بوده و شامل ۲۲۰ جنس و ۲۴۲۰ گونه است. تقریباً تمام اعضای آن متعلق به آب شیرین بوده و یا در صورت زندگی در آب لب‌شور، برای تولیدمثل نیازمند ورود به آب شیرین هستند. مهمترین ماهی‌های پرورشی گرم‌آبی مثل کپور معمولی، کپور علف‌خوار یا آمور، کپور سرگنده و کپور نقره‌ای یا فیتوفاگ متعلق به این خانواده هستند. با حدود ۱۱۰ گونه بزرگترین گروه ماهی‌های آب شیرین ایران است و تقریباً در همه حوضه‌های ایران یافت می‌شوند. از کپورماهی‌های معروف ایران می‌توان انواع سس‌ماهی از جمله سس‌ماهی‌کور، سیاه‌ماهی، ماهی سفید، کلمه و سیاه‌کولی را نام برد.

خانواده کپور ماهیان (Cyprinidae) از رده ماهیان استخوانی (osteichthyses) زیر رده (Actinoptrygi) راسته cyprini formes زیر راسته cyprinidei می‌باشند. 80% از ماهیان پرورشی تولید شده در جهان را کپورماهیان و تیلاپیا تشکیل می‌دهد. کپورماهیان در ناحیه مصبی و آب‌های لب شور نیز دیده می‌شوند. از لحاظ پراکنش طبیعی، این تیره بجز در آمریکای جنوبی، ماداگاسکار و استرالیا به حد وفور در همه جا منتشر گردیده‌اند. در این تیره 200 جنس و 1600 گونه وجود دارد و در تکثیر و پرورش آبزیان نقش مهمی بازی می‌کنند از لحاظ پرورش جزء ماهیان گرمابی بوده‌اند و در مناطق نیمه گرم و گرمسیر که دارای حرارتی بین 15-20 الی 35-40 درجه سانتی‌گراد باشد پرورش می‌یابند.

تنها در دریای خزر 20 گونه از خانواده کپور ماهیان وجود دارد مانند ماهی سفید، ماهی کلمه، ماش ماهی، سیم و... که مهمترین آن گونه کپور معمولی (Cyprinus carpio) است که بومی دریای خزر و وحشی می‌باشد و کارهای علمی بسیاری جهت اصلاح نژاد این ماهی برای مقاوم نمودن آن در برابر بیماریها، سرما و پرگوشت شدن آن صورت گرفته است، بطوری که حتی بر روی کاهش استخوان آن از طریق بهگزینی در موسسه ماکس بلانک آلمان کار شده است. (1966, Meske, 1963, Sengbusch) و نژادهای مختلفی از آن بوجود آمده است که کپور فلس‌دار، آینه‌ای، کپور خطی و کپور چرمی یا برهنه و کپورهای دارای بدنی کشیده یا برآمده مانند کپورگانیس یا کپور فرانک از آن جمله‌اند.

بدن اکثر آنها از فلسهای سیکلوئیدی پوشیده شده سر آنها عریان بوده اکثرشان سیبلک دارند که معمولاً بیش از 2 جفت نمی‌باشد. کیل عاری از فلس دارند. دارای کیسه شنای دوبخشی‌اند. فاقد معده و دندان عادی بوده و دارای دندان حلقی‌اند. یکی از راه‌های شناسایی آنان شمارش دندانهای حلقی است.

 

پیش‌بینی شده است که تا 150 سال نیز عمر می‌کنند. فصل صید آنها در دریای خزر از 20 مهر تا 15 فروردین است و بر حسب گونه، فراوانی صید آنها متفاوت است بطور مثال آبان و آذر صید ماهی سفید، اردیبهشت و خرداد ماهی کولی و در بهمن و اسفند ماهی کلمه فراوان‌تر است.

 

انواع کپورماهیان پرورشی

بر اساس اطلاعات جمع‌آوری شده توسط فن لی در 5 قرن قبل از میلاد ماهی کپور معمولی قدیمی‌ترین ماهی پرورشی بوده است که انواع پرورشی آنها را به دو دسته کپورماهیان هندی (Indian Major carp) و کپورماهیان چینی (Chinese carp) تقسیم می‌کنند. کپور ماهیان هندی شامل گونه‌های ذیل می‌باشند:

الف) کاتلا با نام علمی (Catla catla) که از پلانکتونها و نخاله‌های گیاهی موجود در سطح آب تغذیه می‌نماید.

ب) روهو با نام علمی (Labeo rohita) که از مواد گیاهی موجود میان آب تغذیه می‌کند.

ج) مریگال با نام علمی (Cirrhlna mrigala) که در مجاورت کف آب تغذیه می‌کند.

د) کالباسو با نام علمی (Labeo calbasu)، این گونه‌ها نسبت به گونه‌های چینی که در کشور ما یافت می‌شود رشد کندتری دارند گونه‌های چینی عبارتند از:

الف) کپور علفخوار یا آمور سفید با نام علمی Ctenopharyngodon idella

ب) کپور نقره‌ای یا فیتوفاگ با نام علمی Hypophthalmichthys molitrix

ج) کپور سرگنده با نام علمی Hypophtalmichthys nobilis

د) کپور سیاه Black carp با نام علمی Mylopharyngodon piceus که از نرم تنان تغذیه می‌کند.

هـ) کپور لای خوار یا لجنی mud carp با نام علمی Cirrhina molitorella که از مواد پوسیده و رسوبات آلی موجود در گل و لای تغذیه می‌نماید. جدول 1-1- نمایی از میزان تولید کپورماهیان چینی را در ایران و جهان نشان می‌دهد.

انواع روش های پرورش کپورماهیان

در پرورش کپور ماهیان از دو روش (تک کشتی Monoculture و روش کشت توام Polyculture) استفاده می‌شود. برای افزایش تولید علاوه بر ترکیبی از گونه‌های کپور، ماهیانی چون خانواده کفال ماهیان و همچنین اردک ماهیان در روش کشت توام استفاده می‌شود. مبدا پیدایش این ماهی را حوزه دریای سیاه و خزر می‌دانند که از آسیای مرکزی به کشور چین رفته است و سپس به آسیای جنوب شرقی برده شده است بطوریکه ابتدا در ژاپن بصورت تک کشتی پرورش می‌یافته است و در سال 1949 ماهی آمور و کپورنقره‌ای و سرکنده به شوروی سابق معرفی گردید.

بررسی هایی که به منظور پیش رس کردن آنها از طریق تزریق هورمون در شرایط مصنوعی در دهه 1960 تا 1970 با موفقیت انجام شد باعث انتقال این گونه‌ها به کشورهای اروپایی و آمریکایی و کشت توام آنان گردید تا اینکه در تابستان 1345 برای نخستین بار ماهی علفخوار توسط شرکت سهامی شیلات از کشور شوروی سابق خریداری و برای کنترل گیاهان آبزی تالاب انزلی وارد گردید و مولدین گونه‌های دیگری چون کپور نقره‌ای و سرگنده در سال 1351 از کشور رومانی توسط شرکت سهامی دامپروری و پرورش ماهی سفیدرود وارد گردید و در هفت هشت سال گذشته نیز مولدین جدید کپور نقره‌ای و کپور سیاه نیز توسط شیلات از کشور چین خریداری شده است که در مرکز تکثیر و پرورش شهید انصاری رشت نگهداری می‌گردد. 

لازم به ذکر است که در ایران اولین بار تکثیر و پرورش خانواده کپورماهیان با تکثیر ماهی سفید در سال 1340 آغاز شده است. نیاز سالانه کشور ما ایران به پروتئین گوشت ماهی در حال حاضر حداقل 650 هزارتن است و گوشت ماهی با دارابودن 15 تا 24 درصد پروتئین و 1 تا 22 درصد چربی، 66 تا 84 درصد آب و 2 تا 8 درصد موادمعدنی و مقدار کمی مواد قندی برتری قابل ملاحظه نسبت به گوشت قرمز دارد و با هضم پذیری بین 89 تا 96 درصد در مقابل هضم پذیری گوشت گاو و جوجه (مرغ) بین 87 تا 90 درصد و وجود ویتامین‌های گوناگون امروزه طرفداران بسیاری دارد.

منبع: نیازنگار

مطالب مرتبط

فرصت نگار
فرصت نگار,آگهی استخدام دولتی و خصوصی